แหม่ Blogger มือใหม่หลายๆคน (รวมผมด้วย) ก็วิตกกังวล และเกิดคำถามขึ้นในหัวเหมือนๆกันแหละครับว่า
เอ๊ะ เราเขียนบทความดีไหมนะ?
คนจะอ่านรู้เรื่องไหม?
ถูกหลัก SEO ไหม?
และอีกเยอะ (พวกมโน)
แต่มันไม่ใช่ปัญหาเลยครับ เพียงแค่คุณค้นพบสไตล์การเขียนของตัวเองได้แล้วคุณจะรู้สึก สบายยยยยยยยยยยยยย ในการเขียน (สบายจริงๆ)
คุณจะเขียนได้อย่างลื่น ดุจปลาไหล หล่อลื่นด้วยน้ำมันพืชตราแวว เพราะว่ามันจะดิดจนเป็น สันด...... ในการเขียนของตัวเอง ใครก้ลอกเลียนไม่ได้แน่นอน
แต่ถ้ามือใหม่ยังคิดแนวทาง หรือสไตล์การเขียนไม่ออก ผมก็มีแนวทางง่ายๆมาบอกครับ
เขียนให้ฮา (กวนส้นตึก)
แน่นอนครับ เป้นทางเลือกทีดีอย่างหนึ่งเลย เพมาะสำหับ Blogger ที่อารมณ์ดี ขี้เล่น กวนติงๆบ้าง ประมาณว่าพูดในใจแล้วเขียนๆไป ใส่มุขบ้ง กวนติงคนอ่านบ้าง
ก็เขียนตามสไตล์นิสัยของตัวเองนี่แหละ ดีที่สุด
เขียนแนววิชาการ
Blogger บางคนเขียนบล็อกแนว เคร่งขรึม เครียดๆ นิดนึง รูปแบบประมาณว่า ข้อมูลต้องเป๊ะ เขียนต้องชัดเจน ความหมายห้ามคลุมเคลือ แนวการเขียนก็จะออกมาแนวน่าเบื่อๆหน่อย
แต่เนื้อหามีประโยชน์เป็นอย่าง
เขียนแนว แชร์.....
การเขียนในสไตล์นี้เป็นที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในปัจจุบันนะครับ แนวการเขียนก็จะประมาณว่า เราเคยทำมานะ เรารู้มาอย่างงี้ ก็มาแชรแบ่งปันความรู้ สไตล์แบบนี้จะรู้สึกกันเอง
กับผู้เขียนดีครับ แต่ข้อมูลจะเอาแน่เอานอนมากไม่ได้
เขียนแนวให้ตัวเองอ่าน
อันนี้เป็นสไตล์หลักๆที่ผมชอบใช้เลยละครับ เพราะเราจะไม่รู้สึกขี้เกียจ หรือเบื่อที่จะต้องมานั้งอัปเดทบทความ เพราะเราคิดว่าเราบันทึกบทความลงบนบล็อก
เดี๋ยวพอนานๆไป เราอาจลืม ก็กลับเข้ามารื้นฟื้น ทบทวนในบล็อกตัวเองนี่แหละ สไตล์แบบนี้ก็จะมีข้อเสียประมาณว่าศัพท์บางคำนั้นผู้อ่านไม่ค่อยเข้าใจ (คือเราใช้ศัพท์ที่เราเข้าใจอยู่คนเดียว)
ทิ้งท้าย
อย่างไรก็ตามครับสไตล์การเขียนของผมนั้นไม่มีความแน่นอนนะครับ เพราะสไตล์การเขียนของผมก็ไอที่เขียนมาข้างบนนั่นแหละ เพียงแค่มันเปลี่ยนไปเรื่อยๆ (แล้วแต่เวลา อารมณ์ และทรงผม ในช่วงนั้นๆ)
แต่ความไม่แน่นอนที่บอกนี่แหละครับ เป็นสไตล์การเขียนที่แท้จริงของผม (ประมาณว่าผู้อ่านได้หลายอารมณ์ร่วมกับผู้เขียน)
Mr.Rookie
เอ๊ะ เราเขียนบทความดีไหมนะ?
คนจะอ่านรู้เรื่องไหม?
ถูกหลัก SEO ไหม?
และอีกเยอะ (พวกมโน)
แต่มันไม่ใช่ปัญหาเลยครับ เพียงแค่คุณค้นพบสไตล์การเขียนของตัวเองได้แล้วคุณจะรู้สึก สบายยยยยยยยยยยยยย ในการเขียน (สบายจริงๆ)
คุณจะเขียนได้อย่างลื่น ดุจปลาไหล หล่อลื่นด้วยน้ำมันพืชตราแวว เพราะว่ามันจะดิดจนเป็น สันด...... ในการเขียนของตัวเอง ใครก้ลอกเลียนไม่ได้แน่นอน
แต่ถ้ามือใหม่ยังคิดแนวทาง หรือสไตล์การเขียนไม่ออก ผมก็มีแนวทางง่ายๆมาบอกครับ
เขียนให้ฮา (กวนส้นตึก)
แน่นอนครับ เป้นทางเลือกทีดีอย่างหนึ่งเลย เพมาะสำหับ Blogger ที่อารมณ์ดี ขี้เล่น กวนติงๆบ้าง ประมาณว่าพูดในใจแล้วเขียนๆไป ใส่มุขบ้ง กวนติงคนอ่านบ้าง
ก็เขียนตามสไตล์นิสัยของตัวเองนี่แหละ ดีที่สุด
เขียนแนววิชาการ
Blogger บางคนเขียนบล็อกแนว เคร่งขรึม เครียดๆ นิดนึง รูปแบบประมาณว่า ข้อมูลต้องเป๊ะ เขียนต้องชัดเจน ความหมายห้ามคลุมเคลือ แนวการเขียนก็จะออกมาแนวน่าเบื่อๆหน่อย
แต่เนื้อหามีประโยชน์เป็นอย่าง
เขียนแนว แชร์.....
การเขียนในสไตล์นี้เป็นที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในปัจจุบันนะครับ แนวการเขียนก็จะประมาณว่า เราเคยทำมานะ เรารู้มาอย่างงี้ ก็มาแชรแบ่งปันความรู้ สไตล์แบบนี้จะรู้สึกกันเอง
กับผู้เขียนดีครับ แต่ข้อมูลจะเอาแน่เอานอนมากไม่ได้
เขียนแนวให้ตัวเองอ่าน
อันนี้เป็นสไตล์หลักๆที่ผมชอบใช้เลยละครับ เพราะเราจะไม่รู้สึกขี้เกียจ หรือเบื่อที่จะต้องมานั้งอัปเดทบทความ เพราะเราคิดว่าเราบันทึกบทความลงบนบล็อก
เดี๋ยวพอนานๆไป เราอาจลืม ก็กลับเข้ามารื้นฟื้น ทบทวนในบล็อกตัวเองนี่แหละ สไตล์แบบนี้ก็จะมีข้อเสียประมาณว่าศัพท์บางคำนั้นผู้อ่านไม่ค่อยเข้าใจ (คือเราใช้ศัพท์ที่เราเข้าใจอยู่คนเดียว)
ทิ้งท้าย
อย่างไรก็ตามครับสไตล์การเขียนของผมนั้นไม่มีความแน่นอนนะครับ เพราะสไตล์การเขียนของผมก็ไอที่เขียนมาข้างบนนั่นแหละ เพียงแค่มันเปลี่ยนไปเรื่อยๆ (แล้วแต่เวลา อารมณ์ และทรงผม ในช่วงนั้นๆ)
แต่ความไม่แน่นอนที่บอกนี่แหละครับ เป็นสไตล์การเขียนที่แท้จริงของผม (ประมาณว่าผู้อ่านได้หลายอารมณ์ร่วมกับผู้เขียน)
Mr.Rookie
